خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی، معروف به «لسانالغیب» و «ترجمانالاسرار»، بزرگترین غزلسرای زبان فارسی است. او در شیراز به دنیا آمد و همانجا درگذشت. حافظ قرآن را از حفظ داشت و به همین دلیل «حافظ» لقب گرفت.
دیوان حافظ شامل حدود پانصد غزل، چند قصیده، مثنوی، قطعه و رباعی است. شعر او آمیزهای از عشق، عرفان، فلسفه، انتقاد اجتماعی و طنز است. تفأل به حافظ در فرهنگ ایرانی هنوز رایج است.
برگزیدهای از نابترین ابیات خواجه شمسالدین محمد حافظ